จับช่วงสัญญาณหายโดยกำหนดเวลารออย่างมีเหตุผล

สัญญาณหายต่างจากพัลส์รูปร่างผิด เพราะเมื่อไม่มีขอบใหม่ ทริกเกอร์ขอบก็ไม่มีเหตุให้จับ การค้นช่วงเงียบจึงต้องกำหนดเวลาที่นานพอให้ถือว่าน่าสนใจ และบอกว่ากำลังรอการเปลี่ยนชนิดใด บทนี้ใช้สัญญาณฝึกแรงดันต่ำที่มีช่วงสูงต่ำทราบค่า เพื่อแยกการหมดเวลารอออกจากการรอขอบถัดไปที่มาช้า

คำว่าไม่มีสัญญาณต้องเปลี่ยนเป็นเงื่อนไข

คู่มือ Timeout ของ Keysight แยกค้างสูง ค้างต่ำ และไม่ข้ามระดับเป็นเวลานาน ตัวเลือกเหล่านี้ให้ผลต่างกัน เช่น สัญญาณหยุดที่ระดับสูงจะไม่เข้าเงื่อนไขค้างต่ำ แต่เข้าเงื่อนไขค้างสูงได้ ส่วนการไม่มีขอบที่เลือกนานเท่าไรต้องดูว่าเมนูนับทุกการข้ามหรือเฉพาะทิศที่กำหนด ไม่ใช้คำว่าพัลส์หายแทนรายละเอียดเมนู

เวลารอควรมาจากช่วงเงียบที่ยอมรับได้ในชุดทดลอง รวมความแปรปรวนที่รู้และระยะเผื่อสำหรับค้นเหตุการณ์ ถ้าปกติสัญญาณมีช่วงพักตามคำสั่ง การตั้งเวลาสั้นกว่าช่วงพักจะจับสิ่งที่ถูกออกแบบไว้แล้ว ไม่ได้พบความผิดปกติ การวัดฐานในสภาวะที่ต้องการก่อนเลือกค่าจึงมีความสำคัญมากกว่าการตั้งให้ไวที่สุด

1. 1
   เลือกสถานะ

   ระบุสูง ต่ำ หรือไม่มีการข้าม

2. 2
   เริ่มนับ

   อ้างการข้ามระดับที่คู่มือกำหนด

3. 3
   เกินเวลารอ

   จับได้แม้ขอบใหม่ยังไม่กลับ

4. 4
   ตรวจประวัติ

   ต้องเห็นขอบสุดท้ายเพื่อวัดเวลาซ้ำ

ค้างสูง ค้างต่ำ และไม่มีการข้ามระดับเป็นคนละเงื่อนไข

ตัวอย่างสมมติ: ปกติสูงสองต่ำสามมิลลิวินาที

กำหนดพัลส์ 0 ถึง 3 V โดยอยู่สูง 2 ms และต่ำ 3 ms คาบจึงเป็น 5 ms ใช้ระดับตัดสิน 1.5 V หากเลือกค้างต่ำเกิน 4 ms ช่วงต่ำปกติ 3 ms จะยังไม่เข้าเงื่อนไข สมมติขอบขาลงสุดท้ายเกิดที่ t = 12 ms และขอบขาขึ้นที่ควรมาหลังจากนั้นที่ 15 ms หายไป สัญญาณจะยังต่ำจนผ่านเวลา 16 ms ซึ่งเป็นจุดครบเวลารอ 12 + 4 ms

ดังนั้นการตรวจพบในแบบจำลองเกิดช้ากว่าขอบที่คาดว่าจะมาที่ 15 ms อยู่ 1 ms ไม่ใช่เกิดตรงเวลาที่พัลส์เริ่มหายทันที เวลา 16 ms เป็นเกณฑ์อุดมคติ ส่วนเครื่องที่ใช้เงื่อนไขมากกว่าจะรับเมื่อเกินค่านั้นตามความละเอียดของมัน การเขียนว่าทริกเกอร์เกิดตรง 16.000000 ms โดยไม่ประเมินระบบวัดจึงให้ความแน่นอนเกินข้อมูล

เลือกเงื่อนไขผิดอาจรอคนละนาฬิกา

ถ้าเปลี่ยนเป็นจับช่วงระหว่างขอบขาขึ้นที่ยาวเกิน 6 ms จะเป็นคำถามอีกแบบ เพราะคาบปกติของตัวอย่างคือ 5 ms และบางชนิดต้องรอขอบขาขึ้นถัดไปก่อนรู้ว่าช่วงห่างนานเท่าไร แต่ timeout สามารถตัดสินเมื่อเวลาที่ไม่มีการข้ามผ่านเกณฑ์ยาวเกินที่ตั้งได้แม้ขอบใหม่ไม่กลับมา ต้องอ่านนิยามจริง ไม่สลับชื่อ interval กับ timeout แล้วคาดว่าจะจับจุดเดียวกัน

กรณีหยุดอยู่สูงหลังขอบขึ้น ต้องใช้ค้างสูงหรือไม่มีการข้ามระดับให้ตรงสถานการณ์ ถ้าสัญญาณหยุดอยู่กลางย่านพร้อมรบกวนเล็ก การสั่นอาจยังข้าม 1.5 V และรีเซ็ตการนับเวลา ทำให้ไม่พบช่วงเงียบตามเมนูนี้ จึงควรดูแรงดันจริงและพิจารณาหน้าต่างแรงดันหรือฮิสเทอรีซิสที่เหมาะสม โดยไม่กรองจนลบรอยผิดปกติที่ต้องการศึกษา

1. 1
   จังหวะปกติ

   สูง 2 ms ต่ำ 3 ms คาบ 5 ms

2. 2
   เริ่มช่วงต่ำ

   ขาลงสุดท้ายที่ 12 ms

3. 3
   ขอบหาย

   ขาขึ้นที่ควรมา 15 ms ไม่เกิด

4. 4
   ครบเวลารอ

   12 + 4 = 16 ms; ช้ากว่าขอบคาด 1 ms

ตัวอย่างสมมติ ไม่ใช่เวลาตรวจพัลส์หายของอุปกรณ์

เก็บขอบสุดท้ายไว้ในประวัติ

ถ้าทริกเกอร์เมื่อครบเวลารอแล้ว ส่วนก่อนต้องยาวพอถึงขอบที่เริ่มนับ สมมติใช้เวลาก่อน 6 ms จะครอบคลุมตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง 16 ms และเห็นขอบลงที่ 12 ms แต่ถ้าก่อนเพียง 2 ms จะเห็นช่วงประมาณ 14 ถึง 16 ms ซึ่งขาดขอบเริ่มนับ การเห็นเพียงเส้นต่ำราบจึงไม่พอวัดเวลารอซ้ำจากรูปนั้น

หากต้องการดูว่าสัญญาณกลับมาหรือไม่ ให้เผื่อส่วนหลังตามเวลาที่วางแผนทดลองด้วย สมมติขอบกลับที่ 19 ms หลังเกณฑ์ครบเวลา 16 ms จะห่าง 3 ms จึงต้องมีช่วงหลังมากกว่า 3 ms พร้อมระยะเผื่อฐาน ข้อมูลก่อนและหลังช่วยแยกการขาดชั่วคราวออกจากการหยุดยาวภายในช่วงสังเกต แต่ไม่รับรองพฤติกรรมหลังจบระเบียน

หากช่วงต่ำปกติมีความยาวแปรปรวน อย่าใช้เพียงค่าเฉลี่ยมาตั้งเวลารอ ตัวอย่างเช่นชุดฝึกอีกสภาวะมีช่วงต่ำ 2.8, 3.0 และ 3.6 ms ค่าเฉลี่ยประมาณ 3.13 ms แต่ช่วงยาวสุด 3.6 ms ยังเป็นพฤติกรรมที่ส่งตั้งใจ การตั้งรอ 3.2 ms จะคัดช่วงปกติลูกยาวด้วย จึงต้องกำหนดว่าอยากค้นส่วนเบี่ยงจากค่าเฉลี่ยหรือการหายที่เกินขอบยอมรับ ทั้งสองคำถามใช้เกณฑ์ต่างกัน และขอบจากสามตัวอย่างนี้ยังไม่ใช่ค่าสูงสุดที่รับรองของแหล่งกำเนิด

ระยะที่ตั้งเพื่อค้นกับเวลาที่ใช้แจ้งการหายเป็นคนละรายการในบันทึก ควรเขียนขอบคาดที่ 15 ms และเกณฑ์ตรวจที่ 16 ms แยกกัน หากปรับเวลารอ ผลการแจ้งจะเลื่อนแม้ขอบที่หายอยู่ตำแหน่งเดิม วิธีจดนี้ช่วยป้องกันการเข้าใจว่าชุดทดลองเริ่มผิดปกติช้าลงเมื่อผู้ใช้เพียงเพิ่มเวลารอ

ทดสอบด้วยการงดพัลส์ที่ควบคุมได้

ใช้แหล่งฝึกที่หยุดส่งในจุดที่กำหนดได้ เริ่มจากส่งปกติเพื่อยืนยันว่าไม่คัดทุกช่วงต่ำ แล้วงดหนึ่งรอบและตรวจว่าจับตามที่คำนวณ จากนั้นทดสอบหยุดค้างสูงเพื่อยืนยันความต่างของขั้ว การทดสอบสองกรณีนี้ช่วยพบการเลือกโหมดผิดก่อนนำไปเฝ้าปัญหาจริงที่รอนานและยังไม่รู้ว่าหายแบบใด

รายงานระดับตัดสิน เงื่อนไขค้าง เวลารอ จุดเริ่มนับที่เห็นจริง และช่วงบันทึกทั้งหมด หากไม่พบทริกเกอร์ให้ระบุเพียงว่าไม่พบการค้างตามเกณฑ์ในข้อมูลที่เฝ้าดู ไม่สรุปว่าสัญญาณไม่เคยหาย เพราะอาจหายสั้นกว่าเวลารอหรือในช่วงที่เครื่องไม่พร้อม ค่าคาบและเวลาทั้งหมดในบทนี้เป็นตัวอย่างฝึก ไม่ใช่ข้อกำหนดการสื่อสารหรือเวลาตอบสนองของระบบรถ